03-01-2011
En zo is dan alweer het jaar 2011 aangebroken en ook ons dorp knalde het nieuwe jaar in met veel vuurwerk. Het dorpsbelang had om 00:30 uur ’s nachts weer een versnapering klaar staan op het plein. Daar konden de mensen onder het genot van een kleine versnapering elkaar weer het beste wensen voor het nieuwe jaar.
|
|
Nu niet op de gebruikelijke 2 januari(zondag) maar maandagavond 3 januari werd de nieuwjaarsreceptie gehouden. Om 20.00 uur was het cafe goed gevuld en kon de avond beginnen. Dhr. Wubs is nog steeds de oudste inwoner van Tollebeek met 98 jaar. Het lepeltje voor de jongste bewoner ging dit jaar naar Sven Vellinga(28-12-2010) uit de Visarend.
|
|
Ook dit jaar was het podium weer te klein om alle kampioenen te herbergen. Van voetbal tot atletiek en van Zwarte Cross tot dikke banden race, ze waren bijna allemaal op het podium terug te vinden.
|
Zoals belooft zou de naam van het MFC bekent gemaakt gaan worden. Zes jeugdige leden van de verenigingen die er gebruik van gaan maken ontrolde een spandoek met daarop de naam: De Pionier. Een duidelijke link naar vroeger. Tevens werd het logo onthuld(ontworpen door Lub Post) dat tegen de gevel van het gebouw aankomt. Het stelt voor: iemand die met beide armen de kleuren van Tollebeek boven het hoofd houdt.
|
|
Thomasvaer en Pieternel waren er dit keer met Oh Oh Tollebeek. Een duidelijke variant op de zo bekende serie over Hagenezen. Er waren toch weer aardig wat dorpsgenoten die het één en ander uitgespookt hadden en dat tegenoverstaan van de hele zaal nog een keer mochten herbeleven.
|
De stoel was deze keer voor de groengroep. De mannen van Hilda de Boer zorgen er maar iedere keer weer voor dat Tollebeek en omgeving er prima verzorgt uitziet. Vandaar een oorkonde als waardering voor al het werk dat ze doen voor de gemeenschap.
|
Het dorpsbelang sloot het officiële gedeelte af met een meezinger en om 21:00 uur was het klaar en werd de avond nog gezellig voortgezet.
|
Meer foto’s zijn te zien in ons fotoalbum.
THOMASVAER EN PIETERNEL 2010
Oh oh Tollebeek, een dorp met pit, Wordt dat na Cherso de volgende kijkcijferhit? Want daar op dat Griekse eiland gebeurt er nog al wat, Maar ook hier in Tollebeek is stof tot schrijven zat. Voor de Tollebekers schuilde dit jaar, In sneeuw, ijs en de politie het grootste gevaar. En dus Thomasvaer moeten wij weer eens melden, Wat we het afgelopen jaar hebben vergaard over Tollebeker helden.
In het begin van afgelopen jaar, Was koning Winter nog lang niet klaar. De ijsbaan weer open en schoolwedstrijden verreden, Vele Tollebekers hebben weer hun rondjes over de ijsbaan gegleden. En veel sneeuw, ijs en gladde wegen, Zelfs de gebroeders Mulder, echte gladheidsexperts, konden er niet tegen. In de bocht bij de Brakken, zo gaat het verhaal, Kwamen ze elkaar tegemoet en ze botsten frontaal. De Audi en Mercedes zaten behoorlijk in de prak, Een flinke schade en een hoop ongemak.
Ook Bas Naaktgeboren maakte met z’n aanhanger een rare “spin”, En gooide daarbij onbedoeld zijn eigen glazen in. Door de gladheid schaarde z’n aanhanger uit, Dwars door 2 grote ramen van “Naaktgeboren”, dat kost een lieve duit! Bas werd pas later door een medewerker van Naaktgeboren op het ongelukje attent gemaakt, Hij had eerst helemaal niet in de gaten dat hij de ruiten had geraakt.
Maar ook op het einde van 2010, Hield de winter het nog niet voor gezien. Maakte Bas 2 ramen met zijn aanhanger stuk, Hans van Dijke deed dat dunnetjes over met zijn eigen vorkheftruck. Hij wilde wat pallets voor de schuurdeur weghalen, En deed dat vlotjes met de heftruck zonder te dralen. Hij wilde nog remmen - wat door de gladde sneeuw mislukte- , Waardoor hij zó met de vork door de ramen heen drukte.
Popke Jan Woudstra gleed met z’n autoband, Onverwacht ergens tegen een stoeprand. Geen schade zo leek het maar wel een raar geluid, Ter bevestiging van vaders vermoeden moet zoon Yntze er met de auto opuit. Maar bij de PKN-kerk had Yntze pech, Heel de auto slipte daar weg. Een kromme lantaarnpaal en een vette deuk zou later blijken, Had beter de garage even naar de 1e schade kunnen kijken.
Ook Jan Hermsen Sr. kan de kou niet meer zo bekoren, Want van z'n auto zat alles potdicht en de deur leek dichtgevroren. Maar gelukkig had Jan een slim plannetje bedacht, En snel de föhn van Lien naar buiten gebracht. Jan had gedacht dat het ijs wel snel voor de föhn zou zijn gezwicht, Maar helaas voor hem de deur bleef dicht. Gelukkig dat de jonge Jan langs reed, Verbaasd vroeg hij wat z'n vader daar toch deed? En of hij wel de sleutel had geprobeerd, Ja, Ja, antwoordde Jan sr. ietwat gepikeerd. Jonge Jan, eigenwijs, heeft toch nog een poging met de sleutel ondernomen, Het slot sprong makkelijk open, dát was Jan sr. dus toch even ontkomen.
Er waren dit jaar, ondanks de mooie winter, toch ook enkele Tollebekers op wintersport, Lekker in een hotel, van alle gemakken voorzien, het ontbrak ze niet aan comfort. Behalve in het hotel waar Helma Remijn logeerde, Daar bleef het lang onrustig wat men ook probeerde. Men zegt dat de hotelgasten tijdens volle maan, bijna tot ontruiming van het hotel zijn overgegaan. Want Helma maakte tijdens het slapen toch zo’n kabaal, Ze snurkte het hardste van allemaal.
U kent ‘m wel; de AED, Een goede aanwinst je redt er levens mee!!! Zo is ook in Tollebeek een AED geïnstalleerd, En er is een speciaal deskundig team geformeerd. Elke vrijwilliger uit deze kundige groep, Heeft een sleutel voor de AED, nodig bij een hulpoproep. Op zich een prima werkend en waterdicht systeem, Er was bij de start alleen 1 groot probleem. De vrijwilligers hadden verkeerde sleutels ontvangen, En zo bleef de AED eerst werkloos bij Naaktgeboren hangen. Maar gelukkig heeft men het probleem snel opgelost zonder verdere kwalen, En u weet nu wat te doen bij vermoedelijk hartfalen.
Op een dag heeft Janneke van Dijke vrij onverwacht, Bij de familie Hack overnacht. En schoon en verzorgend als Janneke is, Haar tanden poetste zij lekker fris. Zij heeft een tube pasta uit de badkamer gepakt, Niet wetende dat Bennie hiermee zijn gebit vastplakt. Gelukkig had Janneke met vooruitziende blik al een afspraak voor de jaarlijkse controle geprikt, En toen heeft de tandarts alle harde stukken Kukident van Jannekes tanden gebikt.
Vera van Strien is ook met haar tandjes in de weer, Een losse tand wisselde zij in de klas op een keer. Maar juf Astrid leerde hiervan in het verleden wel haar lesje, En heeft voor deze kleine tandjes een speciaal tandenflesje. Zo is dit speciale flesje van Yakult mee naar huize Van Strien gegaan, En door moeder Kitty prompt in de prullenbak gedaan. De volgende ochtend begonnen de problemen, Want Vera wilde voor juf het tandenflesje weer meenemen. Dus moest Kitty op haar kop in de kliko langs de Urkerweg, Toch op zoek naar het tandenflesje zeg!!
Ook aan de Urkerweg -met Wim van der Linde- werkt Laurens Ashouwer, Dit jaar ontpopte hij zichzelf als de meest perfecte landbouwer. Het aardappelen poten had hij zo secuur gedaan, Nog geen kiembakje poters was er in de schuur blijven staan. Tenminste, dat dacht Laurens bij het verwerken van de laatste poter, Helaas thuis werd z’n teleurstelling groter. Daar bleek dat het beste pootgoed, z’n stammetjes, er nog stond, Maar Laurens was klaar met poten, voor deze piepers was er geen grond. Dus vergrootte hij noodgedwongen door land bij te huren z’n areaal, Om toch nog resultaat te krijgen van dit sublieme teeltmateriaal. Maar aardappelen poten kan nog gekker, Met André Leijten op de trekker. Die maakt z’n areaal zelf gewoon lekker groot, Want hij plant z’n aardappelen ook al in de kant van de sloot.
Maar ook de oudere boeren moeten we niet vergeten, Zo heeft Wieger de Boer met 5 kisten wortels in de sloot gezeten. Jan Ballast beleefde op de rotonde in Creil ook iets geks, Hij verloor daar met kunstmest halen 1 van zijn Big-bags. Eenmaal thuis weer op z’n gemak, miste hij pas die enorm grote zak.
Ria Hendriks van de Tollebekerweg was een lekker stukje vlees aan het bakken, De bezorger van de pakketdienst had van de overheerlijke geur bij de familie de smaak goed te pakken. Ria voelde zich gevleid door de complimenten uit de pakketbezorger zijn mond, Maar helaas, het ging niet over haar kookkunsten maar over de geur van de varkensstront.
Ook over Ludo Leijten z’n kookkunsten kunnen wij wat vertellen, Elma heeft daar wel heel wat mee te stellen. Elma kwam later thuis, zij moest wat langer werken, Maar om toch op tijd de inwendige mens te kunnen versterken, Ontstak Ludo het vuur onder de pannen, Maar hij deed dat helaas ietsje te ontspannen. Want alle kook-instructies van Elma ten spijt, Ludo viel in slaap en vergat de tijd. Twee zwarte pannen was het eindresultaat, En ook het eten was veel te laat.
Dit jaar hebben ook een aantal Tollebekers aan de Nijmeegse vierdaagse deelgenomen, Zo ook Gerard Weultjes, hij is er zonder kleerscheuren door gekomen. En dus wachtten Marion en de kids vol trots op hun held, Langs de Via gladiola, the place to be, zo was hen verteld. Na lang wachten hadden zij al veel mensen voorbij zien gaan, Maar Gerard Weultjes kwam er nog steeds niet aan. Uiteindelijk maar eens gebeld waar hij nu toch bleef hun stoere vent, Hij was al lang gefinisht en zat lekker uit te rusten op de camping voor z’n tent.
Rens Boons wilde wel invallen bij het 3e voor een lekker potje met de bal, Eerst moest hij even af van die enorme hongeraanval. Bij de Jachthut snel 3 broodjes hamburger opgegeten, Ruim ui erbij vooral niet te vergeten. De wedstrijd liep lekker, maar plots liet Rens van zich horen, Zijn bulderende boeren over het veld konden de scheids niet zo bekoren. Nog 1 waarschuwing en anders moest hij maar vertrekken, Die uien gingen hem nu toch echt nekken. De laatste oerboer van Rens was voor de scheids het teken, En zo heeft Rens vanaf de zijkant het spel van het 3e team bekeken.
Een andere sport: met de wielrenfiets, Let maar goed op er gebeurt altijd iets. Zo gingen Bert Jonkers en Wim Kombrink een stukje uit rijden, Flink fanatiek, dat willen zij beiden. In Tollebeek gaan zij flitsend van start, En pas maar op want het gaat donders hard. Maar Bert reed bij de kippenschuur van Voesten lek, En hijgde Wim dus niet meer in zijn nek. Maar deze ontdekte pas in Espel, een beetje te laat, Het gemis van zijn fietsende maat.
Ook Johan van den Belt beklom zijn stalen ros, En fietste op Texel de benen lekker los. Maar toen zag Johan een Texels lam gescheiden van moeder in hoge nood, Snel fiets aan de kant en met een snoekduik redde hij het lam van een wisse dood. Een beetje dankbaarheid van moeder schaap daar kon Johan slechts op hopen, Maar wat nog erger was, Johan zijn knokkels lagen daarna nog weken open. Gelukkig zijn Johan z’n handen uiteindelijk weer hersteld, En is hij weer te vinden op zijn fietsje in het veld.
Ook ander rijdend leed was er op de weg, Wat had de familie Pelleboer dit jaar een pech. Henk moest even snel een afstandsbediening halen, Maar werd op de Karel Doormanweg staande gehouden door de politie, dat is balen. Hij wilde veel te snel, de bekeuring had een aardige prijs, En dat geintje kostte hem ook nog z’n rijbewijs. Zoonlief moest Henk ophalen, het was inmiddels al laat, Erik stapte in zijn auto met een vieze nummerplaat. Opnieuw begon oom agent een bekeuring uit te schrijven, Nu voor een vieze nummerplaat, daarmee kon hij toch niet achterblijven?
Goitzen Riemersma werd door de politie met loeiende sirenes ingehaald, Het leek wel “Blik op de weg”, toen hij met het bekende stopbordje werd onthaald. Wat was er in hemelsnaam aan de hand? Waarom zetten zij deze goede man langs de kant? Riemersma sr. -zo werd door de politie verteld- Had in de auto niet handsfree gebeld. Na een kwartier lang heftig discussiëren, Moesten de agenten concluderen, Dat er sprake was van een groot misverstand. Hij had geen mobieltje tijdens het rijden in de hand. Want na een pittig onderzoek van de auto is gebleken dat, Goitzen Riemersma niet eens een mobiele telefoon bij zich had!!!
Nog een paar gevalletjes Karel Doormanweg-leed, Bijvoorbeeld omdat men op deze weg te hard reed. Jan Hermsen jr. en Paul Gosliga, wel bekend van de dorpsfeesten, Waren op de Karel Doormanweg iets te veel aan het “beesten”. Ze waren achter elkaar aan aan het scheuren, De politie kon niet anders dan hen met een vette boete bekeuren. Martin Ottink passeerde de Karel Doormanweg ook niet ongeschonden, Want hij had kuubskisten 3 hoog staan en niet vastgebonden!!! Helaas moet hij het nu behoorlijk ontgelden, Want hij moet zich bij de officier van politie melden.
Er zijn meer bonnen elders in Tollebeek uitgedeeld, De sterke arm heeft zich dit jaar beslist niet verveeld. Want ook Floor van Tilburg slingerden zij zonder pardon, op zijn eigen land notabene op de bon! Hij deed een plasje maar had daarbij zijn gezicht, En dus ook zijn voorkant naar de A6 gericht. De politie was niet erg blij, Met deze, blijkbaar voor de snelweggebruikers, stuitende wildplasserij.
Een spannende actie was er ook op de Tollebekerbrug, Want op een mooie dag in augustus kon Geert Molendijk niet meer terug! Wat was het geval, u raadt het misschien al: Geert had veel haast, En was snel langs de klingelende waarschuwingsbellen geraasd. Onverbiddelijk gingen de slagbomen toen neer, En moest Geert toch nog wachten, tussen de openstaande brug en de slagboom, voor het vaarverkeer.
Gerard Hettinga ging op verjaardagsvisite in zijn buurtje, En beleefde daar een benauwd uurtje. Na enkele drankjes ging Gerard tevree, Even wat lozen in buurman’s WC. Plassen, handenwassen en klaar??? Niet voor Gerard, vergeet het maar. Want de deur wilde niet meer van slot, Arme Gerard die schrok zich rot. Hij probeerde de buurmannen te alarmeren, Maar die waren in de tuin aan het bivakkeren. Uiteindelijk kwamen de buurmannen eens kijken, Dit was een moeilijk geval; slot kapot en de vastgeverfde schroeven in deur en kozijn wilden maar niet wijken. Uiteindelijk heeft men de hele handel moeten slopen, Voordat deze jonge heer weer naar buiten kon lopen.
11 november is de dag, dat iedereen met lampion Sint Maarten vieren mag. En zo komt een groepje jongens bij Jules Gosselink aan de deur, Ze zingen een mooi lied, maar toen kreeg Jules een kleur. Hij was glad vergeten snoepjes te halen, De winkel was al dicht, oei oei, dat is balen! Maar de jongens waren slim, en niet voor 1 gat te vangen, Ze leverden wat van hun eigen snoep in bij Jules, vooral uit eigen belangen. Want daarna zongen zij nogmaals met luide kelen, en zo kon Jules toch nog lekker aan hen hun eigen snoepjes uitdelen!
Sinterklaasfeest 2010, Natuurlijk hebben we de Sint en zijn pieten in Tollebeek weer gezien. Ook Marianne van Urk was in de ban van de aankomst en het grote feest, Maar zij was ’s morgens op tijd eerst nog even naar de plaatselijke supermarkt geweest. Na het winkelen de auto vol boodschappen gezet, En dan snel naar huis voor een middag vol pret. Toen zij na een middag met Sint in de gymzaal weer met de kinders naar huis was gaan, Zag zij haar auto niet op de oprit staan. O jee, die had zij eerder geparkeerd, En heeft de hele dag op de Hubertusplaats met boodschappen en al gebivakkeerd.
Leonard Naaktgeboren doet ook graag zelf zijn boodschappen. En vergeet dan wel eens iets als hij in zijn auto gaat stappen. Leonard is blijkbaar erg van het gemak, Want hij reed naar huis met z’n zigeunersnitzels en sap nog op het dak.
Op de grens van Tollebeek bij de familie Bos, Ging de strooipiet dit jaar volledig los. Alles goed voorbereid, zelfs de schuifdeur naar de keuken stond al een beetje open, Stiekem kwam zwarte piet naar binnen geslopen. Met een ferme worp pepernoten zou piet de kindertjes Bos verblijden, Maar zij vielen helemaal niet te benijden. Piet kleunde mis, het gezellig avondje dreigde te mislukken, Want hij gooide het raam van de schuifdeur volledig aan stukken. Verschrikt bleef iedereen aan tafel zitten, alleen moeder Petra mocht rapen, En kon het strooigoed met alle scherven bij elkaar schrapen.
Pieternel, we hebben nu wel genoeg verteld, Hoe het met Tollebeek in 2010 was gesteld. Oh nee, Thomasvaer…….. dit wil ik nog even kwijt, Menig Tollebeker kreeg op het eind van 2010 nog even spijt. En ging even weer naar vroegere tijden verlangen, Bij het zien van de kerstboom met z’n felle lichtslangen. Bij het opzetten van de dorpskerstboom bleek de kabel met de lampjes onklaar, Hopelijk hebben de mannen van Dorpsbelang ‘m weer heel volgend jaar! Desondanks hopen wij volgend jaar weer te kunnen verhalen, Over de Tollebekers die met hun activiteiten het nieuws net niet halen. Tot slot wensen wij u als vanzelf, Het allerbeste voor 2011!!
Gert Jan van Breugel, Carin Smeets, Janke de Boer
