|
De trainingen door de Tollebeker groep wezen al in die richting, er zou een zeer gemotiveerde groep aan de start staan, zonder daarbij de olympische gedachte uit het oog te verliezen. Op het laatste moment vond er nog een wisseling plaats in het team. Wegens een blessure stond Ria Tigchelaar haar plaats af aan Jan Lebbink. In de eerste etappe naar Luttelgeest gaf Tjeerd Popkema het goede voorbeeld door als 3e te finishen van de 53 ploegen. Zowel voor Tjeerd als voor de etappe (Tollebeker loper), een nieuwe toptijd. De vele trainingen lonen wel degelijk. Jan Lebbink liet zien dat zelfs met veel marathon- kilometers in de benen de snelheid wel degelijk aanwezig was. Als 8e bereikte hij Marknesse. Vervolgens liep hij uit naar Tollebeek. Tussen Marknesse en Kraggenburg was het Richard Ruyter die voor, en onder het toeziende oog van, de familie de spits af mocht bijten. Hij liep een uitgekiende race en kwam als 7e binnen. Met genoegen aanschouwde vader Jan dat zijn tijd uit het verleden nog minstens een jaartje blijft staan. Naar Ens was het Marcel Ruyter die gas ging geven, en hoe. Ook hij gade geslagen door zijn familieleden liep een fantastische race. Als 4e kwam hij aan in een voor de etappe nieuwe Tollebeker toptijd. Voor vader Jan een troost dat zijn snelste tijd werd verbroken door zijn zoon. De etappe Ens-Nagele, één van de langere, was op het lijf geschreven van Frans v/d Velde. Ook hij bewees dat vele kilometers duurtraining ook snelheid mee brengt. In een solide gelopen race kwam hij als 13e aan in Nagele. aankomst Tollebeek De etappe naar huis, Tollebeek, was een kolfje naar de hand van Corné Boons. Een door hem vooraf berekende tijd werd net niet gehaald, maar een keurige 22e plaats werd met veel applaus begroet. Naar Espel toe was het Anne Stobbe die, ook al met vele kilometers in de benen, het geel over de polderwegen liet flitsen. Als 5e bereikte hij Espel. Vervolgens was het de beurt aan de debutante in de ploeg, Marleen Loman. Wars van zenuwen stond ze aan de start. Na het startschot liep ze een bekeken race, liet even de concurrentie in de waan dat er wat te halen viel, maar dat veranderde snel. Uiteindelijk bereikte ze als 1e Creil, ruim voor de rest. Ook haar tijd bleek de snelste, ooit door een Tollebeker op die etappe gelopen. Tussen Creil en Rutten werd de routine van Bram Kemmeren ingezet. Ook nu bleek weer dat talent, gepaard gaande met karakter, altijd boven komt drijven. Een hele mooie 15e plaats was het resultaat. Frank Stobbe mocht de afstand tussen Rutten en Bant overwinnen. In een zeer regelmatig gelopen race werd zijn deel uiteindelijk een mooie 5e plaats. De laatste etappe was voor Jan Ruyter. Finishen gaat hem altijd goed af, vandaar de inzet op deze etappe. En het ging Jan goed af. Gade geslagen door veel familie kwam hij als 6e over de finish op de atletiekbaan in Emmeloord. Belangrijk voor alle lopers de begeleiding onderweg, op de fiets, door Ran Veraart. Zijn kilometerteller gaf prima weer hoe de snelheid lag. Ook voor eventueel drinken was Ran paraat. Voor de verdere begeleiding was Ria Tigchelaar de gehele dag in de weer met startnummers, lopers naar de start brengen, tijden noteren etc. Na het berekenen van alle tijden kwam er een uitslag, ondanks de olympische gedachte, op papier te staan. Daarin bleek Tollebeek op een keurige 4e plaats (van de 53) te staan. Het verschil met nummer één was ruim 14 minuten, met nummer twee maar 48 seconden en met nummer drie, hoe zuur, maar 10 seconden. Een topprestatie was geleverd. De eindtijd bleek ook nog eens de snelste tijd te zijn, ooit door een Tollebeker ploeg gelopen. Kortom, een prestatie en Tollebeker ploeg om trots op te zijn en een stimulans voor de komende jaren. Voor meer foto's klik HIER |
![]() |